parallax background

Actienieuwsbrief

04/25/2017
blogs_5
Kom 16 juni naar de actiebijeenkomst
04/25/2017
blogs_3
Actiepamflet
04/27/2017
FacebookTwitterLinkedInEmail

Lees de Actienieuwsbrief met interessante interviews

Landelijke Meldactie Nederlandse Zorgautoriteit
Voor veel menhttp://strakxisnu.nl/wp-admin/plugins.phpsen met jeugdtrauma’s is het moeilijk om gespecialiseerde traumabehandeling te vinden. Vaak duurt dat vele jaren. Wij vinden dat onacceptabel en komen in actie.
Wacht je te lang, krijg je geen gespecialiseerde traumabehandeling, of word je van het kastje naar de muur gestuurd? Niet moedeloos worden! Kom samen met vele anderen in actie. Je kunt ook iemand anders vragen de melding te doen. Je bent belangrijk! Je kunt een steentje bijdragen aan betere traumabehandeling. Voor jezelf en voor anderen. Vind jij ook dat er betere behandeling voor mensen met jeugdtrauma’s moet komen? Help dan mee! Je staat niet alleen! Een groot aantal organisaties steunen de actie.
Meld je ervaringen bij de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa). Zij zijn de toezichthouder op de kwaliteit en capaciteit van zorg bij zorgaanbieders en zorgverzekeraars.
Direct melden en meer lezen
Behandelaren en verwijzers die tegen bovengenoemde problemen aanlopen kunnen ook een melding bij de NZa doen.

Samen met MIND
Wij werken samen met Mind / Fonds Psychische Gezondheid de koepelorganisatie van, voor en door cliënten- en familieorganisaties in de GGZ. “Uit eerder onderzoek wisten we dat wachtlijstproblematiek bij de behandeling van autisme en persoonlijkheidsstoornissen aanzienlijk was. Dat zijn dan ook onze speerpunten geworden. Van Vereniging Caleidoscoop, een van onze lidorganisaties, hoorden we dat de problematiek bij de gespecialiseerde traumabehandeling nog veel erger was. Daarom hebben we besloten om ons bij de actie aan te sluiten”, aldus Nic Vos de Wael, beleidsmedewerker bij de organisatie. “Wij bieden hulp, informatie en steun bij het melden. Daarvoor kan men contact opnemen met het Nationale Zorgnummer (0900 2356780) daar zitten ervaren medewerkers die goed op de hoogte zijn van de actie.”

Wanhopig op zoek
Stefanie Terpstra en Debbie Gaakink, voorzitter en secretaris van Caleidoscoop, voor mensen met een Dissociatieve Stoornis, kunnen hierover uit eigen ervaring meepraten. Net als Thérèse Bravenboer, voorzitter van stichting Revief, voor mensen die als kind seksueel misbruikt zijn. Bij deze organisaties komen iedere dag berichten binnen van mensen die wanhopig op zoek zijn naar gespecialiseerde traumabehandeling.

Vicieuze cirkel
“Het is al heel wat als je de goede diagnose krijgt”, zeggen ze, “Want de gemiddelde behandelaar in de GGZ weet weinig tot niets van Complexe PTSS en Dissociatieve Stoornissen.” En dan moet je nog de goede behandeling zien te krijgen. Eigenlijk kun je hiervoor alleen terecht bij een paar gespecialiseerde centra, poliklinieken of enkele vrijgevestigde praktijken. Mensen komen vaak niet eens op de wachtlijst, omdat ze bijvoorbeeld ook een depressie, borderline of eetstoornis hebben. “Men wilde me pas toelaten als ik een bepaald gewicht had”, vertelt Gaaikink, “maar de instellingen die eetstoornissen behandelen, accepteerden me niet vanwege de Dissociatieve Identiteit Stoornis (DIS). Een vicieuze cirkel.”

Verwarrend
Terpstra had al een hele reis door de ggz achter de rug voordat ze eindelijk de goede diagnose en passende behandeling kreeg. “Dissociatieve stoornissen uiten zich bij iedereen anders. Ik ben op een gegeven moment helemaal ingestort. Daarna volgde een lange en verwarrende weg, inclusief negen maanden op de PAAZ. Ik heb twee jaar gezocht onder vrijgevestigde therapeuten. De goede zijn niet zomaar op google te vinden, die moet je via via vinden. Die praktijken hebben ook ellenlange wachtlijsten of een patiëntenstop. Daarom willen ze geen publiciteit, want dan moeten ze mensen wegsturen en dat vindt een behandelaar ook niet leuk.”

Te springen om hulp
“Dit is ons verhaal, maar het is representatief voor een grote groep. Pik tien willekeurige mensen met een Complexe PTSS of een Dissociatieve Stoornis eruit en hun ervaringen zijn precies hetzelfde,” weten Terpstra en Bravenboer. “Onze leden willen zo graag hulp; ze zitten erom te springen en ze kunnen het nergens krijgen. Het water staat ze aan de lippen. Ik hoor het op onze lotgenotendagen, lees het in mails. Mensen hebben geen idee hoe en waar ze juiste hulp kunnen krijgen. Je zou graag wat voor ze willen doen en dat kan nu niet”, aldus de Revief-voorzitster.

Bekijk ook de uitzending van VARA Kassa

Met even snel EMDR ben je er niet
Dat er iets niet klopt binnen de GGZ kan ik na alle jaren die ik in de GGZ rondloop, beamen” zegt Erik van Cliëntenvereniging (C)PTSS voor mensen met een (Complexe) Post Traumatische StressStoornis. “Mensen met jeugdtrauma’s worden zelfs zo verward dat ze psychoses krijgen. Dan kom je niet meer toe aan praten over je trauma’s, maar gaat het alleen nog over je psychoses, dagbesteding en structuur en heel veel pillen. Ze zeggen: ‘Leer er maar mee te leven’. Zwijgen was mijn antwoord, want zwijgen en vergeten kende ik. Talloze zelfmoordpogingen deed ik. Het is de traumatische herhaling van hoe het vroeger in ons gezin ging. Het enige wat mensen met psychoses krijgen is soms een paar sessies EMDR of Exposure. Zo denken ze het ‘probleem’ snel op te lossen, maar het is volstrekt onvoldoende. Je geeft mensen met kanker toch ook niet even snel tweemaal bestraling en daarmee is het probleem opgelost? Omdat een echte behandeling te ingewikkeld of te duur is?”

Niet mondig
Cliënten zelf laten nauwelijks van zich horen. Er zijn geen krachtige cliëntenverenigingen die hun achterban kunnen mobiliseren om hun punt te maken bij de verzekeraars, de instellingen en de politiek. Het Malieveld staat niet vol demonstrerende mensen die opkomen voor hun recht op een tijdige en goede behandeling. “Wij zijn geen mondige mensen”, legt Terpstra uit en Bavenboer beaamt dat. “We zeggen liever niet wat er met
ons aan de hand is. Bovendien heb je van vroeger vooral meegekregen dat verzet geen zin heeft. En het gevoel dat je nergens recht op hebt.” “Als kind heb je vooral geleerd te vermijden en je aan te passen aan elke situatie”, vult Gaakink aan. “Daar zijn we meesters in. Toen was het functioneel, nu werkt het tegen ons. Je krijgt dit” – ze doelt op haar Dissociatieve Stoornis – “niet zomaar. Het betekent dat er iets behoorlijk mis was binnen je gezin. Dat etiket wil je niet op je voorhoofd hebben, straks weet de hele buurt het.”

Miljardenkosten
Terwijl ze toch met zo velen zijn. “Als deze groep zich zou manifesteren, dan zou ze een factor van betekenis zijn en de verzekeraars en instellingen onder druk kunnen zetten”, daarvan is Rensen van STRAKX van overtuigd. De cijfers liegen er niet om. Van cliënten in de GGZ (ouder dan 18 jaar) heeft 50-70% een achtergrond van Vroegkinderlijke Chronische Traumatisering. Zij zijn intensieve gebruikers van de gezondheidszorg, hun zorgconsumptie ligt drie keer hoger dan gemiddeld. Het Trimbos Instituut [Trimbos Instituut, 2016] heeft de maatschappelijke kosten voor additioneel zorggebruik en ziekteverzuim berekend. Die bedragen op jaarbasis:
• 3,5 miljard door emotionele verwaarlozing;
• 1,2 miljard door psychische mishandeling;
• 915 miljoen door fysiek misbruik;
• 1,2 miljard door seksueel misbruik
• 4,1 miljard door een combinatie van emotionele verwaarlozing, psychische, lichamelijke en seksuele mishandeling.
Tijdige diagnostiek en gespecialiseerde traumabehandeling kan deze kosten fors omlaag brengen en in veel gevallen maatschappelijke uitval verkorten of voorkomen. Sonja Leferink, 2017

Gespecialiseerde traumabehandeling al langer knelpunt in de GGZ
In 2006 is de traumabehandeling voor mensen met jeugdtrauma’s door VWS en Zorgverzekeraars Nederland benoemd tot een van de grootste knelpunten in de geestelijke gezondheidszorg (GGZ). In kwalitatieve zin vanwege het ontbreken van gekwalificeerde en bewezen effectieve behandelinterventies en in kwantitatieve zin door het gebrek aan behandelmogelijkheden [ Zorgverzekeraars Nederland, 2006].
In 2011 stelde de Gezondheidsraad: “Deze ernstigste groep wordt vaak van het kastje naar de muur gestuurd en zelfs buiten de GGZ instellingen gehouden, omdat men de deskundigheid niet in huis heeft en de behandelingen kostbaar zijn. Hoewel er evidence-based behandelingen zijn voor deze patiëntengroepen, is in de praktijk de aangewezen behandeling vaak niet beschikbaar [ Gezondheidsraad, 2011].
In 2015 stuurde het Centrum Late Effecten Vroegkinderlijke Chronische Traumatisering (CELEVT) een brandbrief aan de Tweede Kamer over het nog steeds voortdurende gebrek aan gespecialiseerde behandelmogelijkheden. Deze brief werd door 40 behandelaren, organisaties van ervaringsdeskundigen, onderzoekers en bestuurders ondertekend [CELEVT, 2015].
Anno 2017 is er in deze situatie nog niets veranderd, deze lijkt zelfs te verslechteren. Organisaties van mensen met jeugdtrauma’s en gespecialiseerde behandelaren op dit terrein merken dagelijks hoe hoog de nood is en dringen steeds sterker aan op de oplossing van dit onaanvaardbare knelpunt voor een grote groep door ernstige en aanhoudende traumatisering in de kinderjaren zwaar getraumatiseerde GGZ-cliënten [ STRAKX, 2017].

Kom 16 juni naar de landelijke actiebijeenkomst voor mensen met jeugdtrauma’s.
Mooi programma en inspirerende sprekers. Deelname is gratis, kijk hier voor het programma en inschrijven.

Wat de Stichting STRAKX doet
STRAKX Netwerk Multidisciplinaire Integrale Traumaexpertise Centra Het STRAKX Netwerk Multidisciplinaire Integrale Traumaexpertise Centra gaat ervoor zorgen dat mensen met ervaringen van psychische mishandeling, fysieke mishandeling, verwaarlozing en/of seksueel misbruik in de kinderjaren de best mogelijke gespecialiseerde traumabehandeling krijgen. Overal in Nederland.

Doe een gift
Met een gift steunt u het werk van STRAKX. Daarmee ontwikkelen wij de best mogelijke traumabehandeling voor mensen met jeugdtrauma’s. Met liefdevol vakmanschap zorgen wij ervoor dat wetenschappelijk onderzoek en behandelinnovaties hun weg vinden naar de dagelijkse behandelpraktijk. Zodat mensen met jeugdtrauma’s de best mogelijke traumabehandeling krijgen met de meeste kans op succes.

Help mee door te doneren
FacebookTwitterLinkedInEmail